Powstanie     1965     1977     1980     1983     1988     1990     1992     1994     1996     2000
Historia Zboru
1983
       W roku 1983 rozpoczęto organizowanie pierwszych obozów o charakterze ewangelizacyjnym. Dzięki temu wiele ludzi nawracało się, wiele osób przeżywało chrzest w Duchu Św., doznawało szczególnej relacji z Bogiem. Z czasem organizowane były obozy i o innym charakterze: małżeńskim, wzrostowym, młodzieżowe, duszpasterskie, dla liderów, a dla dzieci każdego roku kolonie letnie, czasami też zimowe. Obozy i kolonie odbywały się w takich miejscowościach jak: Wisła Czarne, Wisła Głębce, Ustroń, Boguszów, Sobótka, Dębica. Ich liczba zwiększała się z każdym rokiem, dochodziła nawet do dziesięciu w roku 1986. Obozy i kolonie służyły do poznania Jezusa jako osobistego Zbawiciela, wzrostu duchowego, budowania relacji, łamania tzw. "lodów" i rekreacji. Zbór był i jest miejscem, gdzie byli i są przygotowywani "robotnicy", którzy następnie wychodzą do pracy na zewnątrz. W grudniu 1983 roku w zborze miała miejsce uroczystość ordynacji pastora Korneliusza Wojnara na urząd prezbitera.


Uroczystość ordynacji na prezbitera Korneliusza Wojnara

       W kwietniu 1984 r. została powołana placówka w Zabrzu z tymczasową siedzibą u siostry Wandy Ciosek. Rok później starania o lokal zostały uwieńczone sukcesem, placówka otrzymała go od Zarządu Miasta. W roku 1984 dokonano rozbiórki budynku gospodarczego, utwardzono podwórko oraz wybudowano dwa garaże na zborowej posesji w Żernikach. W latach 1984 -85 nastąpił dalszy dynamiczny rozwój Zboru. W nauczaniu zborowym kładziono nacisk na duszpasterstwo i ewangelizację. W roku 1985 powstała Zborowa Szkoła Biblijna (trwała 3 lata), której celem było nauczanie Słowa Bożego nowo nawróconych, jak również przygotowanie świętych do dzieła usługiwania i budowania ciała Chrystusowego. 75 % zboru, to ludzie o stażu wiary ok. 2 - 3 lat. Rolę matek i ojców duchowych musieli spełniać tak młodzi duchowo rodzice. Jak mówił pastor Korneliusz Wojnar: "Tak jak w domu rodzinnym, w którym jest dużo małych dzieci i niemowląt panuje płacz, krzyk i trochę bałaganu, tak i w domu duchowym, trzeba "prać pieluchy" , podnosić upadających, dawać zdrowy pokarm. Pan znał trudną sytuację i przychodził z pomocą." Bóg postawił przed Zborem nowe zadania prowadzenia pracy misyjnej w Polsce w oparciu o słowo z Mar. 16;15 "Idąc na cały świat głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Zbór prowadził pracę w Gierałtowicach (Knurowie), Reptach Śl., Kędzierzynie-Koźlu, Rudzie Śl., Zabrzu. Zapoczątkował pracę w Pyskowicach, Ząbkowicach Śl., Radomiu i Nowym Sączu. Liczba członków Zboru w roku 1986 wynosiła dwieście osób. W tym roku rozpoczął się okres budowy nowej kaplicy przy ul. Krupniczej 13 (dawna Ormowców). Od kwietnia tego roku w niedzielę odbywały się dwa po sobie następujące nabożeństwa. W tym też czasie rozpoczęły się prace remontowe zakupionych domów modlitwy w Ząbkowicach Śląskich i Kędzierzynie - Koźlu. W czerwcu 1987 brat Tadeusz Ferfecki został powołany na II-go pastora Zboru (był nim do listopada 1989 r.), a pełniącym obowiązki pastora w Raciborzu został br. Andrzej Czech. Po latach obfitości nastąpiła jednak stagnacja rozwoju Zboru, o 50% zmalała liczba osób przystępujących do chrztu wiary.