Danuta i Alfred Richter

13 grudnia 1992 roku w Zborze odbyła się uroczystość ordynacji pastora Alfreda Richtera na urząd prezbitera. W uroczystości wzięli udział zaproszeni goście: prezbiter naczelny Michał Hydzik, prezbiter okręgowy Ferdynand Karel oraz miejscowi prezbiterzy: Stanisław Rudnicki i Korneliusz Wojnar. Niespełnione oczekiwania związane z upadkiem komunizmu i dojściem do władzy "Solidarności" spowodowały, że ludzie, szczególnie młodzi stali się bardziej poszukujący i otwarci na ewangelię. Bóg przyznawał i przyznaje się do wszystkich form ewangelizacji, dając łaskę pokuty i przebudzenia w wielu sercach. Wtedy wraz z grupą charyzmatyczną w Zabrzu prowadzone były uliczne ewangelizacje. Na uwagę zasługują w latach 1992 i 1993 ewangelizacje w kinach "Roma" w Zabrzu, kinoteatrze "X" i "Wyzwolenie" w Gliwicach, w Domu Kultury w Pyskowicach, gdzie wystawiano sztukę "Bramy nieba i płomienie piekła". Zainteresowanie mieszkańców miast było ogromne. Dzięki Bożemu błogosławieństwu i modlitwom na wezwanie do oddania życia Jezusowi odpowiedziało ponad 300 osób. Trzeba tu dodać, że obsadę sztuki stanowili nasi w głównej mierze młodzi ludzie w liczbie 30 osób. Od strony organizacyjnej dużo pracy włożyła s. Stanisława Pisula. W kolejnych latach (1994-1997) odbywały się regularnie nabożeństwa ewangelizacyjne (jeden raz w miesiącu) w kinoteatrze "X" (raz w kinie "Bajka"), na które przychodzili zapraszani przez zborowników przyjaciele, znajomi i inne osoby. Słowem Bożym służyli bracia ze Zboru "Arka" oraz wielu cenionych kaznodziejów z kraju i ze świata, takich jak: T. Kmiecik, A. Luber, L. Mocha, K. Sosulski, M. Hydzik, T. Kostamo i inni.

Misja Namiotowa

       Wyzwaniem dla całego Zboru była, dwukrotnie organizowana w latach 1994 i 1995, Misja Namiotowa, z udziałem m.in. około 30 - osobowego zespołu ewangelizacyjnego z USA, pod opieką pastora Ray'a Jannings'a, trwająca od tygodnia do piętnastu dni, w Gliwicach i w Pyskowicach. Był to szczególny czas dla Zboru jako rodziny duchowej, w którym relacje zacieśniały się, odczuwana była jedność i wspólna odpowiedzialność za prowadzone dzieło Boże. Przez cały czas trwania ewangelizacji towarzyszyły całodobowe dyżury w namiocie, oraz całodniowe dyżury postu i modlitwy grup domowych. Pomimo zaangażowania i odczuwanego z tego powodu zmęczenia, przeżywaliśmy obfite Boże błogosławieństwo. Ludzie byli uzdrawiani, uwalniani od różnych zniewoleń, każdego wieczoru ok. 50 osób odpowiadało na wezwanie, całe miasto było poruszone. To przedsięwzięcie wymagało dobrej organizacji, współpracy z władzami a reklamował je samochód i szwajcarski autobus z nagłośnieniem, jeżdżący po wszystkich dzielnicach miasta. Reklamy ukazywały się w lokalnym radio i prasie. Bóg błogosławił współpracę z władzami miasta, co zaowocowało ich przychylnością do kampanii ewangelizacyjnych.

Misja Namiotowa